De laatste week heb ik me weer wat meer ingewerkt in de lokale concertscene, zelfs in die mate dat ik in vier dagen tijd acht bands aan het werk zag. Meer en meer is Hamptons de plaats van concertplezier. Hamptons is een kleine, alternatieve pub waar je vaak gratis of goedkoop artiesten kan ontdekken. De goede muziek, ook als er niet live gespeeld wordt, is een uitermate welkome afwisseling voor de naar uniformiteit stinkende clubs in Polygon waar 'I've Got A Feeling' van Black Eyed Peas aanbeden wordt als ware het een goed nummer. Ha, de onwetendheid! Gelukkig heb ik ondertussen een schare aan gelijkgezinde zielen gevonden die ook al eens graag een optreden meepikken. Meestal Spanjaarden, en zo is het vooroordeel dat die mensen vooral naar Papi Sanchez-achtige onbenullen luisteren ook weer de wereld uitgeholpen. Waar ik mij ook over blijf verbazen is de kwaliteit van de voorprogramma's. Tristam bijvoorbeeld bracht grappige folknummers over gestolen fietsen en de plaats in de zee waar al het plastiek samenkomt (jep!) Het is hier ook heel gewoon dat er twee of drie voorprogramma's zijn op een avond.
di 3/11: The Chapman Family, Hold Fast, Rapids! (Hamptons)
di 3/11: The Chapman Family, Hold Fast, Rapids! (Hamptons)
do 5/11: Peggy Sue, Tristam, Le Plat Du Jour, Bryony Fry (Hamptons)
vr 6/11: Ryan O'Reilly Band (The Platform)
Toetje: een video uit de oude doos dat het roemrijke verleden van de trotse voetbalclub uit deze stad mooi in de verf zet. Wacht zeker tot na de goals - die zijn mooi, maar niet uitzonderlijk - om een voetballesje van jewelste te aanschouwen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten